bloga alıştırma zamanlarım ara uzun olunca,
o üretkenlik, o blogger bakışı içinizde bir yere kaçıyor.
tekrar hayata dönmek gibi.
sevdiğim şeyleri keşfetmek.
Datça rüzgarsız olmuyor ve bahçede mumları yakmak,
sıkıntı yaratıyor.
aklımda bu düşünce vardı.
camların içinde yakarsam belki sönmez.
evde bulunan, doğadan topladıklarımı düzenlemeye çalıştım.
kuruttuğum portakallar, kozalaklar, karabiberler.
mumlarım, arkadaşlarımın hediyesi,
mum kursunda öğrenip yaptıkları mumlar.
ama bahçeye çıkarmaya kıyamadım.
merdivenlere dizdim.
bu işlerle uğraşırken içine sevgimi de kattığım kesin.
yaşasın bloga dönüş...
ve yeni gelen hafta sevgiyi çoğaltsın.
ve yeni gelen hafta sevgiyi çoğaltsın.
